Nazwisko stanowi dobro osobiste człowieka...

Nazwisko, jako dobro osobiste, pełni funkcję identyfikacyjną, a jego wykorzystanie przez innych nie narusza automatycznie tego dobra. Imię i nazwisko nie są w pełni danymi osobowymi, ale w kontekście mogą prowadzić do identyfikacji jednostki. Posługiwanie się nazwiskiem w sposób niezgodny z prawem lub zasadami społecznymi może być bezprawne.

Sprawa dotyczy publikacji komunikatu z zanonimizowanym nazwiskiem, lecz z pozostawionym pseudonimem, tożsamym z nazwiskiem. Sąd stwierdził, że samo wymienienie nazwiska nie narusza dobra osobistego, o ile nie towarzyszy mu naruszenie innego dobra, jak cześć czy prywatność. Pseudonim, w tym przypadku, nie stanowi ujawnienia nazwiska, skoro zostało zanonimizowane.

Sędziowie podkreślili, że przeciętny odbiorca nie będzie w stanie zidentyfikować osoby, której nazwisko zostało usunięte, a użycie własnego nazwiska jako pseudonimu byłoby nielogiczne. Wyrok sądu z 12 stycznia 2023 r. potwierdził te tezy.

Szanowni Państwo,
 
Nazwisko stanowi dobro osobiste człowieka, ale posługiwanie się nim przez inną osobę, co do zasady nie narusza tego dobra, skoro pełni ono funkcję identyfikacyjną. Imię i nazwisko samo w sobie nie stanowi danych osobowych, ale z kontekstu wypowiedzi często możliwa jest już identyfikacja tej osoby.
Posłużenie się nazwiskiem w sposób niezgodny z prawem czy regułami społecznymi może doprowadzić do bezprawności działania.
Sprawa dotyczy publikacji na stronie internetowej komunikatu ze zanonimizowanym nazwiskiem lecz pozostawieniem pseudonimu - tożsamego z nazwiskiem Strony.
 
Naruszenie dobra osobistego, jakim jest nazwisko – tylko w parze z naruszeniem innego dobra
Sąd drugiej instancji wskazał, iż samo wymienienie cudzego nazwiska nie stanowi o naruszeniu dobra osobistego. Nazwisko jest z natury rzeczy znakiem rozpoznawczym osoby fizycznej (skierowanym na zewnątrz) i wymienienie go nie może być uznane za bezprawne, o ile ze względu na okoliczności towarzyszące nie łączy się to z naruszeniem innego dobra, np. czci, godności osobistej, czy prywatności [Sąd Najwyższy w wyroku z 19 listopada 2003 r., I PK 590/02].
Wskazanie w komunikacie pseudonimu, który miał być tożsamy z nazwiskiem Strony, nie może być uznane za ujawnienie nazwiska, skoro nazwisko zostało zanonimizowane. Przeciętny odbiorca nie będzie w stanie zidentyfikować Strony, gdyż nazwisko zostało zanonimizowane, a nielogiczne jest, aby ktoś posługiwał się własnym nazwiskiem jako pseudonimem.
 
 
Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrok z 12 stycznia 2023 r. (sygn. I ACa 367/22).